Langs het water

Meer dan landbouw alleen

De polders zijn uiteraard het meest gekend als landbouwgronden, akkers en weilanden op drooggelegd gebied die door dijken beschermd worden tegen verdere overstromingen. Maar het leven langs dit water is altijd erg divers geweest. Voor de kinderen van landbouwers en dorpsbewoners waren de dijken, bomenrijen en sloten ideaal speelterrein. Voor de werkmens die buiten de polders zijn/haar brood verdiende, en dus vaak nog te voet door het polderland trok richting industrie, waren de cafés langs de weg dankbare tussenstops en ontmoetingsplaatsen. Veerboten - met bijhorende café - zorgen ervoor dat deze mensen de rivier over geraakten. Ook voor de gemeenschap in soms kleine polderdorpen was het café vaak een centrum van sociale activiteiten.

Vergeten en verdwenen werk

Daarnaast zijn er de activiteiten op en naast de polder die we vandaag soms zouden vergeten. De steenbakkerij in Temse, bijvoorbeeld, die decennialang een levensader was voor de regio en die dankzij ondermeer de ligging langs polder en rivier haar waren kon transporteren. Of de vlasnijverheid, tot in de 20ste eeuw een belangrijk onderdeel van de Wase handel, die van meersen en (al dan niet kunstmatige) poelen gebruik maakt om het vlas te roten en klaar te maken voor verwerking. Herders trokken in vroeger tijden langs de dijken en over de pas geoogste akkers om hun kudde van graasland te voorzien. En de jaarlijks overstroomde meersen langs de Durme leverden nog tot na de Tweede Wereldoorlog hooi voor de veestapel - een extensieve landbouw die intussen helemaal verdwenen is.

Poldertoerisme

Ten slotte mogen we ook niet vergeten dat vanaf het einde van de 19de eeuw de polders een toeristische trekpleister werden. Via de Wilfordboten bestond er een routinetransport tussen Temse en Antwerpen, waar dagjestoeristen gebruik van maakten om te genieten van de rivier en van de aangrenzende velden en gemeenten. Krabbenvangst in Doel was ook zo'n geliefde bezigheid bij Antwerpse dagjestoeristen, die maar het water hoefden over te steken om te kunnen genieten van het platteland. De Schelde zelf stond met de Scheldefeërieën ook even in de volle schijnwerpers, tot een mislukte editie hier een einde aan maakte.

Deel je ervarigen en je erfgoed!

Hier bundelen we allerhande erfgoed en mondelinge getuigenissen over het leven "langs het water". Maar het leven langs de polders hangt ook samen met de herinneringen van iedereen die er ooit woonde, werkte of op uitstap ging. We hopen dan ook dat deze tentoonstelling de komende maanden verder aangevuld mag worden met ervaringen - die kan je achterlaten als "reacte" - en verder kan aangroeien met particulier erfgoed rond het leven in en langs de polders, dijken, kreken en rivieren.

Om meer te weten te komen rond het delen van je eigen poldererfgoed kan je terecht op de website van de Erfgoedcel Waasland.