Ontdek de veelzijdigheid van het Wase erfgoed!

Meivieringen

Meifeesten kennen hun oorsprong wellicht in Germaanse vruchtbaarheidsrituelen. Bomen, dansen, meispelen,... vormen er de onderdelen van. Na de invoer van het Christendom werden deze ingekapseld in de Mariaverering, maar doorheen de eeuwen behielden de vieringen hun oorspronkelijke ingrediënten.

Meiboomplantingen, dansen rond de meiboom, meispelen zoals paal zitten ... zijn allemaal onderdeel van traditionele meifeesten. Oorspronkelijk maakten deze meifeesten deel uit van eeuwenoude vruchtbaarheidrituelen. Een reeks plechtige handelingen moesten de groeikracht van de natuur overbrengen op de akkers, het vee en de mensen.

Met de komst van het christendom werd de meiboom een symbool voor de maagd Maria en de meimaand ‘Mariamaand’. Maar de tradities bleven grotendeels hetzelfde. In de 13de eeuw kennen we de oudste vermelding van het dansen rond de meiboom. In de 17de eeuw werd waar mogelijk nog steeds gebruik gemaakt van de Es, die de Germanen als heilige boom beschouwden. Met een dergelijke lange geschiedenis vormen de feesten dus een flink staaltje van 'immaterieel erfgoed': erfgoed dat vorm krijgt als vieringen, volksgebruiken, gewoonten, dansen... en dat dus minder grijpbaar is dan bijvoorbeeld een voorwerp of een archiefstuk.

Ook nu nog gaat het begin van de meimaand gepaard met een hele reeks volksgebruiken in het teken van de lente en de vruchtbaarheid: de meiboomplanting, meivuren en  het vieren van meigraaf en –gravin. De versierde meiboom, een berkenstam zonder takken maar met kruin en kleurige linten, symboliseert hierbij de vruchtbaarheid van mens, dier en akker. Rond de meiboom dansen volkskunstgroepen.

Deze tentoonstelling brengt een overzicht van de meifeesten die sinds 1958 worden georganiseerd door Volkskunstgroep Boerke Naas.

Bekijk tentoonstelling
Delen Facebook Twitter Delicious Send to a friend